منوی سایت

رگه های واریسی، بزرگ، متورم و رگه های پیچ خورده هستند که غالباً به رنگ بنفش و آبی تیره ظاهر می شوند.

آنها هنگامی اتفاق می افتند که دریچه های معیوب در رگ ها اجازه می دهند خون در جهت اشتباه جریان یابد.

تصور می شود بیش از ۲۳ درصد از کل بزرگسالان تحت تأثیر مشکل رگ های واریسی قرار دارند.

حقایقی در مورد واریس

زنان باردار بیشتر مستعد ابتلا به واریس هستند.علائم این بیماری شامل درد پا، مچ پای متورم و رگ های عنکبوتی است.

افرادی که اضافه وزن دارند، خطر ابتلا به واریس را افزایش می دهند.

برای درمان واریس چه کاری می توانم انجام دهم؟

واریس چیست؟

رگ های واریسی رگ های بزرگ و متورم هستند که غالباً روی پاها ظاهر می شوند. آنها هنگامی اتفاق می افتند که دریچه های موجود در رگها به درستی کار نکنند، بنابراین خون به طور مؤثر جریان نمی یابد.

رگ ها به ندرت به دلایل بهداشتی نیاز به درمان دارند، اما اگر تورم، درد و پاهای دردناک بوجود آید و ناراحتی قابل توجه باشد، درمان لازم است.

گزینه های مختلفی از جمله برخی از داروهای خانگی برای درمان وجود دارد.

در موارد شدید، واریس ممکن است به زخم واریس روی پوست تبدیل شود. اینها به درمان نیاز دارند.

درمان

اگر بیمار درد و ناراحتی نداشته باشد و از دید رگهای واریسی ناراحت نشود ، ممکن است درمان لازم نباشد. اما اگر علائمی وجود داشته باشد، ممکن است درمان برای کاهش درد یا ناراحتی، رفع عوارض مانند زخم پا، تغییر رنگ پوست یا تورم لازم باشد.

برخی از بیماران ممکن است به دلایل زیبایی نیز به دنبال درمان باشند – آنها می خواهند از رگهای واریس “زشت” خلاص شوند.

عمل جراحی

اگر واریس بزرگ باشد، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد. این کار معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. در بیشتر موارد، بیمار می تواند همان روز به خانه برود – در صورت نیاز به عمل جراحی در هر دو پا ، ممکن است لازم باشد یک شب را در بیمارستان بگذرانید.

از روش های درمانی با لیزر اغلب برای درمان رگ های کوچکتر و همچنین رگ های عنکبوتی استفاده می شود. انفجارهای شدید نور روی رگ اعمال می شود که باعث می شود رگ به تدریج محو شود و از بین رود.

بستن و جدا کردن

در این روش دو برش انجام می شود، یکی در نزدیکی کشاله ران بیمار در بالای رگ مورد نظر و دیگری در قسمت پایین پا، یا در مچ پا یا زانو انجام می شود. این روش معمولاً نیاز به بستری در بیمارستان ندارد. این روش بعضی اوقات می تواند منجر به کبودی، خونریزی و درد شود. در موارد بسیار نادر، ممکن است ترومبوز ورید عمقی وجود داشته باشد.

بعد از عمل، اکثر بیماران ۱-۳ هفته زمان برای بهبودی نیاز دارند. در طول زمان بهبودی، جوراب های فشرده سازی تجویز می شوند.

اسکلروتراپی

یک ماده شیمیایی به رگهای کوچک و متوسط ​​واریس تزریق می شود که باعث محو شدن آنها می شود. چند هفته بعد از انجام این روش، آنها باید محو شوند. ممکن است در یک ورید بیش از یک بار تزریق انجام شود.

استفاده از امواج فراصوتی

به کمک امواج فراصوتی یک برش کوچک در زیر زانو ایجاد می شود. یک لوله باریک (کاتتر) به رگ وصل می شود.

پزشک پروبی را درون سوند قرار می دهد که انرژی ساطع می کند. این انرژی رگ را گرم می کند و باعث محوشدن رگ می شود. این روش برای واریس های بزرگ ترجیح داده می شود. این روش معمولاً با بی حسی موضعی انجام می شود.

درمان با لیزر اندوژن

سوند داخل رگ بیمار وارد می شود. یک لیزر کوچک  که از طریق کاتتر پیچیده شده در بالای رگ هدف قرار می گیرد و پشت سر هم با انرژی کوتاه رگه را گرم می کند و باعث محو شدن آن می شود.

پزشک با کمک اسکن، تا انتهای رگ را لیزر می کند و به تدریج تمام آن را می سوزاند و آب بندی می کند. این روش تحت بی حسی موضعی انجام می شود. در این روش ممکن است آسیب های عصبی وجود داشته باشد که معمولاً مختصر است.

فلبکتومی شده با ترانس لمینت

این روش همراه با برش پوست انجام می شود تا پزشک بتواند ببیند کدام رگ ها نیاز به بیرون کشیدن دارند. رگ های هدف با دستگاه مکش از طریق برش خارج می شوند.

برای این روش از بی حسی عمومی یا موضعی استفاده می شود. ممکن است بعد از عمل مقداری خونریزی و کبودی ایجاد شود.

علائم

در اکثر موارد، هیچ دردی وجود ندارد، اما علائم و نشانه های واریس ممکن است شامل موارد زیر باشد:

رگه های پیچیده و متورم رگه ها به رنگ آبی یا بنفش تیره است.

برخی از بیماران نیز ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:

درد در پاها

احساس سنگینی در پاها ، خصوصاً بعد از ورزش یا شب

جراحت جزئی در ناحیه آسیب دیده ممکن است منجر به خونریزی طولانی تر از حد نرمال شود.

لیپودرماتوسکلروز – چربی زیر پوست دقیقاً بالای مچ پا سفت می شود و در نتیجه این باعث سفت شدن پوست می شود.

مچ پای متورم

telangiectasia در پای آسیب دیده (رگ های عنکبوتی)

ممکن است تغییر رنگ پوست در نزدیکی واریس وجود داشته باشد، معمولاً پوست به رنگ قهوه ای یا آبی شود.

اگزمای وریدی – پوست در ناحیه آسیب دیده قرمز ، خشک و خارش دارد.

هنگام ایستادن ناگهانی، برخی از افراد گرفتگی پا را تجربه می کنند.

درصد بالایی از مبتلایان به واریس نیز دارای سندرم پاهای بی قرار هستند.

atrofie blanche – تکه های نامنظم سفیدی هستند که مانند زخم به نظر می رسند و در مچ پا ظاهر می شوند.

عوارض

در اکثر موارد، واریس هیچ عارضه ای ندارد. در صورت بروز عوارض ، ممکن است شامل موارد زیر باشد:

خون ریزی

ترومبوفلبیت: لخته شدن خون در ورید پا که باعث التهاب ورید می شود.

نارسایی مزمن وریدی – پوست به طور صحیح اکسیژن ، مواد مغذی و مواد زائد را با خون تبادل نمی کند زیرا جریان خون ضعیف است. نارسایی مزمن وریدی ناشی از واریس نیست ، اما این دو ارتباط نزدیکی دارند.

مبتلایان به نارسایی مزمن وریدی ممکن است مبتلا به اگزمای واریس ، لیپودرماتوسکلروز (پوست سخت و محکم) و زخم های وریدی شوند. زخم های وریدی به طور طبیعی در اطراف مچ پا شکل می گیرند، غالباً در آن ناحیه تغییر رنگ وجود دارد. برای ارزیابی نارسایی مزمن وریدی ، ارزیابی پزشکی مهم است.

علل

رگ ها دارای دریچه های یک طرفه هستند به طوری که خون فقط در یک جهت می تواند حرکت کند. اگر دیواره های ورید کشیده شده و انعطاف پذیر تر باشد (الاستیک)، ممکن است دریچه ها ضعیف تر شوند. دریچه ضعیف شده باعث می شود خون به سمت عقب نشت کند و درنهایت در جهت مخالف جریان یابد. هنگامی که این اتفاق می افتد ، خون می تواند در ورید (ها) جمع شود، که پس از آن رگ بزرگ شده و متورم می شود.

این مشکل در دورترین رگ ها از قلب بیشتر دیده می شود، مانند رگ های  پاها. دلیل این است که گرانش جریان خون را به قلب سخت تر می کند. هر شرایطی که به شکم فشار بیاورد، می تواند باعث ایجاد واریس شود. به عنوان مثال، حاملگی، یبوست و در موارد نادر تومور.

عوامل خطر

کارشناسان مطمئن نیستند که چرا دیواره رگ ها کشیده می شوند یا چرا دریچه ها معیوب می شوند. در بسیاری از موارد، این مشکل بدون دلیل رخ می دهد. با این حال، برخی از عوامل خطر بالقوه عبارتند از:

یائسگی

بارداری

سن بالای ۵۰ سال

ایستادن برای مدت طولانی

سابقه خانوادگی واریس

چاقی

عوامل زیر احتمال ابتلا به واریس را افزایش می دهد:

جنسیت: رگ های واریسی بیشتر از مردان در زنان تأثیر می گذارد.

ژنتیک: رگ های واریسی اغلب به صورت ارثی در بین افراد وجود دارد.

چاقی: اضافه وزن یا چاقی خطر ابتلا به واریس را افزایش می دهد.

سن: به دلیل فرسودگی در دریچه های رگ، خطر با افزایش سن افزایش می یابد.

برخی از مشاغل: فردی که مجبور است مدت زمان طولانی را در محل کار خود بگذراند ، ممکن است شانس بیشتری برای ابتلا به واریس داشته باشد.

بارداری و واریس

زنان در طول بارداری بسیار بیشتر از هر زمان دیگری در زندگی خود دچار واریس می شوند. زنان باردار خون بیشتری در بدن خود دارند. این فشار بیشتری به سیستم گردش خون وارد می کند.

علاوه بر این، تغییر در سطح هورمون می تواند منجر به شل شدن دیواره رگ های خونی شود. هر دو عامل خطر ابتلا به واریس را افزایش می دهند.

با بزرگ شدن رحم، فشار بیشتری روی رگ ها در ناحیه لگن مادر وجود دارد. در بیشتر موارد، واریس پس از اتمام حاملگی از بین می رود. اما این همیشه اتفاق نمی افتد، و گاهی اوقات، حتی اگر واریس بهبود یابد، ممکن است برخی از آنها باقی بمانند.

برای درمان واریس چه کاری می توانم انجام دهم؟

درمان های خانگی

برای بهبود درد و جلوگیری از بدتر شدن رگ های واریسی می توان در خانه اقدامات لازم را انجام داد.

این اقدامات شامل:

ورزش کردن

کاهش وزن

بالا بردن پاها

اجتناب از ایستادن طولانی یا نشستن

همچنین بسیاری از درمان های طبیعی بدون نسخه ، معمولاً کرم های موضعی و نرم کننده ها وجود دارد.

اینها می توانند به تسکین درد و بهبود کمک کنند و باعث بهبود ظاهر کلی واریس می شوند.

جوراب های فشرده سازی

جوراب های فشرده سازی پاهای بیمار را فشرده و گردش خون را بهبود می بخشد.

جوراب های فشرده سازی جریان خون را به سمت بالا، در خلاف جاذبه و برگشت به سمت قلب تشویق می کنند.

استفاده از جوراب های فشرده سازی ممکن است به درمان ناراحتی، درد و تورم کمک کند، اما تحقیقات تأیید نکرده اند که آیا از واریس جلوگیری می کنند یا خیر. تاکنون مطالعات نتایج متفاوتی و متناقضی داشته است.

استفاده از جوراب ساق بلند پوست بعضی افراد را خشک و پوسته پوسته می کند. اگر این اتفاق بیفتد ، مهم است که به پزشک بگویید.

جلوگیری

برای کاهش خطر ابتلا به واریس:

ورزش کنید برای مثال پیاده روی داشته باشید.

وزن سالم داشته باشید.

از ایستادن بیش از حد طولانی خودداری کنید.

اگر شغل شما به صورتی است که نیاز به ایستادن دارد هر ۳۰ دقیقه یک بار حرکت کنید.

تشخیص

معاینه جسمی، عمدتاً بصری ، توسط پزشک انجام می شود و پزشک تصمیم خواهد گرفت که بیمار دارای رگ های واریسی است یا خیر. از بیمار خواسته می شود در حالی که پزشک علائم تورم را بررسی می کند بایستد.

آزمایشات تشخیصی زیر بعضا انجام داده می شود:

تست داپلر: اسکن برای بررسی مسیر جریان خون در رگها. این آزمایش همچنین لخته شدن خون یا انسداد در رگ ها را بررسی می کند.

اسکن رنگی: این روش، تصاویر رنگی از ساختار رگ ها را فراهم می کند ، که به پزشک کمک می کند تا ناهنجاری ها را تشخیص دهد. همچنین می تواند سرعت جریان خون را اندازه گیری کند.

همچنین ممکن است از بیمار در مورد علائم سؤال شود. در بعضی موارد ، پزشک ممکن است بیمار را به یک متخصص عروق ارجاع دهد.

 


شما عزیزان می توانید جهت دریافت مشاوره زخم از شنبه تا پنجشنبه، ۹ صبح الی ۷ شب با شماره تلفن ۰۹۱۲۸۳۹۴۹۲۲ تماس حاصل فرمایید.

کلینیک زخم پلاس: تهران، شهرک غرب، بلوار دادمان، جنب بیمارستان آتیه، ساختمان پزشکان جم، پلاک ۲۴، طبقه همکف غربی


درباره کلینیک زخم پلاس

کلینیک زخم پلاس، با بهره‌گیری از مجرب‌ترین درمانگران زخم کشور و اولین مولف درسنامه روش‌های نوین درمان زخم، در صورت نیاز، همواره مشتاق کمک به شما عزیزان گرامی است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *