منوی سایت

حوادث، جراحات، جراحی، عفونت های پوستی، سوختگی یا زخم های پوستی ناشی از علل مختلف با اسکار بهبود می یابد. این بافت با نام اسکار همانطور که می تواند یک اسکار ساده باشد می تواند بر حرکت و عملکرد بیمار نیز تأثیر گذاشته و سبب انقباضات و سفتی شود. درجه این اسکار بسته به زخم، بیمار و یا جراحی متفاوت است.

درمان اسکار

علل مربوط به زخم:

شکل زخم, شدت, عمق, حضور عفونت و محل عواملی است که تشکیل اسکار را تحت تاثیر قرار می دهد. زخم های بزرگ و عمیق تمایل به ترک اسکارهای بزرگ تر دارند. بهبود زخم در زخم های کثیف و خون آلود بدتر است. اسکار زخم های مربوط به خطوط بدن نامعلوم است.

دلایل مرتبط با بیمار:

دلایل مربوط به بیمار از نظر ترمیم زخم و اسکار قابل تغییر نیست. در افراد پوست روشن و افراد مسن اسکار کمی باقی می ماند.  افراد با پوست تیره ممکن است اسکار ضخیم تری داشته باشند. با وجود انواع تکنیک ها ، ممکن است در برخی از افراد از نظر ژنتیکی تمایل به اسکار ضخیم وجود  داشته باشد. بی خوابی ، استرس ، فشار روی زخم می تواند عواقب بدی روی زخم ها و اسکار داشته باشد.

دلایل مربوط به جراحی:

در حین عمل ، بریدگی هایی که مطابق با خطوط بدن و نواحی نامرئی انجام می شود ، استتار بهتری بر روی جای زخم ها ایجاد می کند. نزدیک کردن مناسب لبه های زخم و استفاده از بخیه های نازک   نتیجه بهتری می دهد. برداشتن بخیه ها در سریع ترین زمان ممکن به منظور کاهش قدرت و کشش زخم باعث کاهش جای زخم می شود.

  • عوامل سیستمیک:
  • کمبود ویتامین A و ویتامین C در بهبود زخم اثرات منفی دارد.
  • استفاده از استروئیدها ، داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی باعث اختلال در بهبود زخم می شود.
  • دیابت، بیماری های اختلال در سنتز کلاژن، اشعه عوامل مختل کننده ترمیم زخم است.
  • استعمال سیگار بر بهبود زخم تأثیر منفی می گذارد.
  • کمبود آهن، روی، مس و پروتئین بهبود را به تاخیر می اندازد.

روند بهبود زخم چگونه است؟

ترمیم زخم شامل سه مرحله بهم پیوسته است:

  • مرحله التهابی : فرایندی که بدن در ابتدا به تروما پاسخ می دهد. حدود ۱۰-۳ روز پس از تروما طول می کشد. این فرآیند جمع شدن لکه های خونی در ناحیه زخم و متوقف شدن خونریزی توسط انقباض عروق و به دنبال آن گسترش عروق و ایجاد التهاب مختلف ناشی از سلول های التهابی است که به ناحیه زخم حمله می کنند. اگر ناحیه زخم بلافاصله با بخیه بسته نشود و باز بماند ، ناحیه زخم خود به خود بهبود می یابد و تا زمانی که با لایه بالایی پوست پوشانده شود یعنی تا زمان وقوع اپیتلیزاسیون مرحله اول ادامه می یابد.
  • مرحله تکثیر: از روز دوم شروع می شود و ۴-۳ هفته ادامه می یابد. سنتز پروتین کلاژن با تکثیر سلول های فیبروبلاست زیر پوست افزایش می یابد. تشکیل رگ های جدید افزایش می یابد. در این دوره ، لبه های زخم منقبض می شود و سعی می کند زخم را کوچک تر کند. بافت قرمز به نام گرانولاسیون تشکیل می شود. در زخم ، قدرت کشش شروع به افزایش می کند. اپیتلیزاسیون رخ می دهد.
  • مرحله بازسازی: این روند از ۳ هفته تا ۲ سال انجام می شود. کلاژن نوع ۳ که در مرحله دوم تشکیل شده است با کلاژن نوع ۱ جایگزین می شود. قدرت کشش زخم افزایش می یابد. اما نیرویک شش زخم هرگز نمی تواند به اندازه نیروی اصلی باشد. زخم ها سازمان یافته ، اسکار صاف و ضعیف دیده می شود.

درمان اسکار

اسکار هیپرتروفیک چیست، آیا تفاوتی با کلوئید دارد؟

برخی از زخم ها تمایل به رشد دارند ، اما از حد زخم تجاوز نمی کنند. این زخم ها ، به نام زخم هیپرتروفیک، بر خلاف کلوئید، به مرور زمان کوچک می شوند و به بافت های اطراف سرایت نمی کنند. کلوئید می تواند بعد از التهاب ساده پوستی ، بعد از سوختگی ، پس از سوراخ کردن نیز مشاهده شود.

جلوگیری از ایجاد اسکار و مراقبت از زخم :

مهم تر از درمان ، کوچک کردن و از بین بردن اسکار  جلوگیری از شکل گرفتن آن است.

  • زخم های ملتهب و کثیف باید کاملاً تمیز شود ، با آب زیادی شسته شود و در صورت لزوم عفونت باید با آنتی بیوتیک درمان شود.
  •  اشیاء خارجی داخل زخم مانند سنگ ، خاک ، شیشه و مو باید کاملاً تمیز شوند. بافت های مرده باید برداشته شود. یک محیط مرطوب باید فراهم شود.
  • تا حد امکان از مواد نازک برای بخیه استفاده شود
  • در صورت امکان ، در جراحی نقاط بریدگی باید موازی با خطوط بدن و منحنی هایی باشند که قابل دیده نبوده و بتوانند استتار شوند.
  • هنگام بخیه زدن ، بافت های اطراف نباید آسیب ببینند. از اختلال در تغذیه عروقی بافت ها باید جلوگیری شود.
  • باید سعی کرد که بخیه ها در اسرع وقت برداشته شود تا قدرت و کشش زخم کاهش نیابد.
  • از حرکاتی که سبب افزایش تنش روی زخم می شود باید خودداری کرد.
  • زخم باید تمیز نگه داشته شود. پانسمان ها نباید به تعویق بیفتد و توصیه های متخصص باید رعایت شود.
  • با توصیه متخصص ۴۸ساعت  بعد  زخم باید شسته شود ، بافت های کثیفی که ممکن است باعث عفونت شوند ، باید برداشته شوند.
  • در پانسمان زخم های تمیز ، باید با توصیه متخصص از کرم مرطوب کننده و پمادهایی که باعث بهبود لایه بالایی پوست می شوند ، استفاده شود.
  • ممکن است از پمادهای استروئیدی برای جلوگیری از افزایش جای زخم استفاده شود.
  • به طور خاص ، مناطقی که در معرض تماس با نور خورشید قرار دارند باید به طور ایده آل از آفتاب با لباس و کلاه به مدت ۱ سال محافظت شوند و از کرم های ضد آفتاب غیر حساسیت با حداقل ۳۰ SPF استفاده شود.
  • تغذیه منظم و متعادل باید فراهم شود. از کمبود ویتامین C و پروتئین باید محافظت شود.

Source: www.drhakanozdemir.com

درباره کلینیک زخم پلاس

کلینیک زخم پلاس، با بهره‌گیری از مجرب‌ترین درمانگران زخم کشور و اولین مولف درسنامه روش‌های نوین درمان زخم، در صورت نیاز، همواره مشتاق کمک به شما عزیزان گرامی است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *