زخم پای دیابتی چیست؟
زخم پای دیابتی یک زخم باز است که تقریباً در ۱۵ درصد بیماران دیابتی ایجاد می شود و معمولاً در پایین پا قرار دارد. از بین کسانی که دچار زخم پا می شوند ، شش درصد به دلیل عفونت یا عارضه دیگر مربوط به زخم در بیمارستان بستری می شوند.
دیابت علت اصلی قطع عضو در ایالات متحده است. تقریباً ۱۴ تا ۲۴ درصد بیماران دیابتی که دچار زخم پا می شوند درگیر قطع عضو می شوند. با این حال تحقیقات نشان داده است که ایجاد زخم پا قابل پیشگیری است.
چه کسی به زخم پای دیابتی مبتلا میشود؟
هرکسی که دیابت داشته باشد ممکن است به زخم پا مبتلا شود. بومیان آمریکا ، آفریقایی ها ، اسپانیایی تبارها و مردان مسن بیشتر در معرض زخم هستند. افرادی که از انسولین استفاده می کنند ، بیشتر در معرض خطر ابتلا به زخم پا قرار دارند. اضافه وزن و استفاده از الکل و دخانیات نیز در ایجاد زخم پا نقش دارد.
زخم های پای دیابتی چگونه شکل می گیرند؟
زخم ها به دلیل ترکیبی از عوامل مانند کمبود احساس در پا ، گردش خون ضعیف ، تغییر شکل پا ، تحریک (مانند اصطکاک یا فشار) و ضربه ایجاد می شوند. بیمارانی که سالها دیابت دارند می توانند به نوروپاتی یا کمبود توانایی احساس درد در پا به دلیل آسیب عصبی ناشی از افزایش سطح گلوکز خون در طول زمان ، مبتلا شوند. آسیب عصبی اغلب می تواند بدون درد اتفاق بیفتد و حتی ممکن است فرد از مشکل آگاه نباشد. پزشک متخصص می تواند با ابزاری ساده و بدون درد به نام مونوفیلامنت پا را از نظر نوروپاتی آزمایش کند.
بیماری عروقی می تواند زخم پا را پیچیده کند و خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهد. افزایش گلوکز در خون می تواند توانایی بدن را برای مقابله با عفونت احتمالی کاهش دهد و همچنین بهبودی را ضعیف نگه دارد.
ارزش درمان زخم پا در دیابت
پس از مشاهده زخم ، بلافاصله به مراقبت های پزشکی مراجعه کنید. زخم پا در بیماران دیابتی به چند دلیل باید درمان شود:
- برای کاهش خطر عفونت و قطع عضو
- برای بهبود عملکرد و کیفیت زندگی
- برای کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی
چگونه باید زخم پای دیابتی را درمان کرد؟
هدف اصلی در درمان زخم پا ، دستیابی به درمان در اسرع وقت است. هرچه ترمیم زخم سریعتر باشد ، احتمال عفونت کمتر است.
چندین فاکتور اصلی در درمان مناسب زخم پای دیابتی وجود دارد:
- پیشگیری از عفونت
- کاهش فشار از منطقه
- از بین بردن پوست و بافت های مرده
- استفاده از دارو یا پانسمان بر روی زخم
- مدیریت گلوکز خون و سایر مشکلات سلامتی
همه زخم ها آلوده نیستند. با این حال ، اگر پزشک شما عفونت را تشخیص دهد ، یک برنامه درمانی آنتی بیوتیک ، مراقبت از زخم و احتمالاً بستری در بیمارستان ضروری است.
جلوگیری از عفونت
چندین عامل مهم برای جلوگیری از ابتلا به عفونت وجود دارد:
- سطح گلوکز خون را کاملاً کنترل کنید.
- زخم را تمیز و بانداژ کنید.
- با استفاده از پانسمان یا باند زخم ، روزانه زخم را تمیز کنید.
- پابرهنه راه نروید.
نکات مهم
برای بهبود بهینه ، زخم ها ، به ویژه زخم های پا ممکن است از بیماران خواسته شود که از کفش مخصوص ، یا بریس یا از ویلچر یا عصا استفاده کنند. این دستگاه ها فشار و تحریک ناحیه زخم را کاهش می دهند و به تسریع روند بهبود کمک می کنند.
دانش مراقبت از زخم طی ده سال گذشته پیشرفت چشمگیری داشته است. تصور قدیمی “اجازه دهید هوا به آن برسد” اکنون مشخص شده است که برای بهبود زخم مضر است. ما می دانیم که زخم ها اگر پوشیده و مرطوب بمانند ، سریعتر بهبود می یابند و خطر عفونت آنها کمتر است.
استفاده از دارو و پانسمان
مدیریت مناسب زخم شامل استفاده از پانسمان و داروهای موضعی است. این موارد از شستشو با آب نمک گرفته تا محصولات پیشرفته مانند پانسمان زخم و جایگزین های پوستی که اثبات شده است در بهبود زخم های پا بسیار موثر هستند.
برای بهبود زخم باید گردش خون کافی در ناحیه زخم شده وجود داشته باشد. پزشک متخصص شما ممکن است آزمایش هایی انجام دهد یا با یک جراح عروق مشورت کند.
مدیریت گلوکز خون
کنترل دقیق گلوکز خون از اهمیت بالایی در طول درمان زخم پای دیابتی برخوردار است. همکاری نزدیک با یک پزشک برای تحقق این امر باعث بهبودی و کاهش خطر عوارض می شود.
گزینه های جراحی
اکثر زخم های پا که بدون عفونت هستند بدون جراحی درمان می شوند. اما ، در صورت عدم موفقیت سایر روش ها ممکن است جراحی مناسب باشد.
عوامل بهبودی
زمان بهبود به عوامل مختلفی از جمله اندازه و محل زخم ، فشار وارد شده بر روی زخم از راه رفتن یا ایستادن ، تورم ، گردش خون ، سطح گلوکز خون ، مراقبت از زخم و مواردی که بر روی زخم اعمال می شود بستگی دارد. بهبودی ممکن است طی چند هفته اتفاق بیفتد یا به چندین ماه زمان نیاز داشته باشد.
چگونه می توان از زخم پا جلوگیری کرد؟
بهترین راه برای درمان زخم پای دیابتی در وهله اول جلوگیری از پیشرفت آن است. رهنمودهای پیشنهادی شامل مراجعه مداوم به یک متخصص در مطب است. او می تواند تشخیص دهد که آیا شما در معرض خطر ابتلا به زخم پا هستید یا خیر و یا راهکارهایی برای پیشگیری از آن اجرا کند.
در صورت وجود موارد زیر شما در معرض خطر هستید:
- نوروپاتی داشته باشید.
- گردش خون ضعیفی داشته باشید.
- دچار ناهنجاری پا شوید.
- کفش نامناسب بپوشید.
- قند خون کنترل نشده داشته باشید.
کاهش عوامل خطر اضافی مانند سیگار کشیدن ، نوشیدن الکل ، کلسترول بالا و افزایش قند خون در پیشگیری و درمان زخم پای دیابتی مهم است. پوشیدن کفش و جوراب مناسب کمک زیادی به کاهش خطرات خواهد کرد. پزشک می تواند در انتخاب کفش مناسب راهنمایی کند.
یادگیری نحوه بررسی پاها در تشخیص هرچه سریعتر مشکل احتمالی بسیار مهم است. هر روز پای خود را بازرسی کنید خصوصاً بین انگشتان پا و کف پا و در صورت مشاهده بریدگی ، کبودی ، ترک ، تاول ، قرمزی ، زخم و هرگونه نشانه غیرطبیعی به پزشک مراجعه کنید. هر بار که به یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی مراجعه می کنید ، کفش ها و جوراب های خود را بردارید تا پاهای شما کاملا معاینه شود. هر مشکلی که کشف شود باید در اسرع وقت به متخصص اطلاع داده شود ، مهم نیست که چقدر ساده به نظر می رسد!
کلید موفقیت در ترمیم زخم مراقبت های پزشکی منظم است از جمله:
- کاهش قند خون
- بررسی مناسب زخم ها
- درمان هرگونه عفونت
- کاهش اصطکاک و فشار
- بازگرداندن جریان خون کافی
Source: www.uofmhealth.org
شما عزیزان می توانید جهت دریافت مشاوره زخم و رزرو نوبت از شنبه تا پنجشنبه، ۹ صبح الی ۷ شب با شماره تلفن ۰۹۱۲۸۳۹۴۹۲۲ تماس حاصل فرمایید.
کلینیک زخم پلاس: تهران، جنت آباد، خیابان شهید کبیری طامه (شاهین شمالی)، تقاطع خیابان بهار و امام حسین (ع)، بیمارستان فوق تخصصی عرفان نیایش، طبقه MZ، کلینیک تخصصی زخم و استومی
بدون دیدگاه