منوی سایت

مفهوم زخم. طبقه بندی و انواع  زخم:

خون یک مایع جهانی است که اطمینان می دهد که عضو و بافت بدن از اکسیژن اشباع می شود. علاوه بر این، عملکرد اساسی حمل و نقل (مواد مغذی ، آنزیم ها ، هورمون ها ، ویتامین ها و غیره) ، همراه با اکسیژن داده می شود. بنابراین ، به طور کلی در نتیجه عوامل خارجی، نقض تمامیت رگ و سیستم عروقی می تواند “اختلالات جدی برای بدن ما ایجاد کند و حتی ممکن است زندگی را تهدید کند.

 

 انواع زخم

مفهوم زخم:

بنابراین، زخم نقض یکپارچگی پوست و بافت های زیرین (از جمله عروق) در اثر یک عامل خارجی ، اساساً مکانیکی است. بر این اساس، موارد زیر علائم زخم  را نشان می دهد:

  • خونریزی (در نتیجه نقض تمام عروق)
  • حفره (یا انحراف لبه های زخم)
  • اختلال عملکرد در قسمت آسیب دیده بدن

از خصوصیات زخم ها، علاوه بر علائم فوق ، وجود کانال زخم است – حفره ای که با نفوذ یک جسم به عمق بدن ایجاد می شود. موقعیت، جهت ، طول و غیره کانال زخم، می تواند در مورد هر گونه ویژگی جسم اطلاعات دهد.

طبقه بندی و انواع زخم:

زخم خلیدگی (هنگامی که تمامیت غشاهای داخلی مختل شود و جسم آسیب دیده وارد یکی از حفره های بدن انسان شود – جمجمه ، قفسه سینه ، شکم یا مفاصل).

کلیه زخم ها را با توجه به مکانیسم آسیب می توان به انواع زیر تقسیم کرد:

زخم خلیدگی (با قطر کمی از دهانه بیرونی ، عمق کافی از مجرای زخمی مشخص است)

زخم بریدگی ( گسترش آسیب خارجی به اندازه کافی در عمق کانال زخم)

زخم له شدگی (با لبه  له شده گسترده و آسیب داخلی گسترده)

نامنظم (آسیب خارجی گسترده به شکل ستاره)

گزیدگی (با وجود قالب دندانی مشخص می شود)

زخم ها – آسیب به بافت ها و اندام ها ، یکپارچگی پوست (غشاهای مخاطی) ، همراه  با درد ، خونریزی ، انحراف لبه های آسیب دیده و اختلال در عملکرد قسمت آسیب دیده بدن است. به زخم های سطحی که پوست یا غشاهای مخاطی کاملاً آسیب ندیده اند، سایش می گویند.

زخم پارگی – با تأثیر یک عامل آسیب رسان مکانیکی بر روی بافت های نرم تشکیل می شود. لبه ها همیشه به شکل نامنظم هستند ، پارگی بافت و از بین رفتن بافت ها وجود دارد. کبودی و علائم شکستگی بافت وجود ندارد. قسمت زیرین و دیواره های زخم صاف نیستند: زیرا بافت ها در ارتفاعات و طول های مختلف پاره می شوند. خونریزی بیش از حد معمولاً رخ نمی دهد. درد زخم می تواند در درجات و مدت زمان های مختلف باشد.

زخم له شدگی – زخم ناشی از جسم تیز سنگین، دارای عمق و حجم بافت مرده بیشتری نسبت به زخم بریدگی است. مهم ترین علائم بالینی چنین زخمی عبارتند از: لبه های زخم تیره و نامنظم، تورم، بافت های خون آلود و له شده، عضلات شکسته با ضایعات تاندون و فتق ، قطعات استخوان شکسته ، ترومبوز رگ های بزرگ؛ خونریزی حتی اگر عروق اصلی آسیب ببینند وجود ندارد. تخریب جامع آناتومیکی، زمینه را برای ایجاد عفونت و عوارض زخم فراهم می کند. بنابراین ، زخم های له شدگی نیاز به فوریت های درمانی ویژه دارند. زخم های له شدگی معمولاً در محدوده وسیعی قرار دارند ، اما خونریزی کم تری از بریدگی ها دارند. درد قوی تر و طولانی تر است.

زخم بریدگی–  در اثر جسم تیز (چاقو ، شیشه و غیره) با عمق طول ناحیه آسیب دیده ، حتی لبه ها ، حداقل مقدار بافت مرده و تسلط بر تغییرات واکنشی در اطراف زخم مشخص می شود.

هنگامی که بافت نرم در اثر سوزن ، ناخن ، چاقو ، سرنیزه و سایر اشیاء تیز آسیب می بیند ، زخم خلیدگی ایجاد می شود. چنین زخمی معمولاً عمیق است ، نفوذ نسبتاً کمی دارد و می تواند به رگ های خونی و اندام های داخلی آسیب برساند.

 

 انواع زخم

 

زخم گزیدگی – در نتیجه نیش حیوان یا انسان با آلودگی میکروبی فراوان و عوارض عفونی مکرر ، گاهی اوقات بسیار خطرناک مشخص می شود. ماهیت آسیب بافت به عمق نفوذ دندان ها به بافت و حرکت فک حیوان که می خواهد تکه ای از بافت را که توسط دندان ها نگه داشته پاره کند بستگی دارد. بنابراین ، زخم های ناشی از دندان های یک اسب ، دارای بافت های له شده و جای زخم روی پوست می باشد. زخم های گزیدگی ناشی از حیوانات وحشی معمولاً با نقایص بزرگی همراه با قطعات بافت پاره شده مشخص می شوند. زخم های گزیدگی معمولاً خونریزی نمی کنند. فقط درصورتی که عروق بزرگ آسیب ببینند ممکن است. در حیوانات کوچک ، زخم گزیده شده گاهی با آسیب همزمان استخوان ها همراه است.

زخم چاقو: یک شی بلند ، باریک و نوک دار، میخ ، سوزن

زخم خلیدگی–  یک کانال زخم طولانی و باریک است که عرض آن با قطر سلاح زخمی مطابقت دارد و طول همیشه بیشتر از عرض است. زخم های چاقو اغلب به سختی قابل توجه هستند. باز کردن لبه ها و تعیین وضعیت بافت های آسیب دیده امکان پذیر نیست. کانال زخم به طور کلی دارای یک جهت مستقیم است. اما به دلیل انقباضات عضلانی و کشش بافت های آسیب دیده ، ممکن است شکل و جهت آن تغییر کند.

صدمه به رگ های بزرگ ، همراه با زخم های چاقو ، باعث خونریزی داخلی و خارجی می شود. اگر مجرای زخم طولانی و خمیده باشد ، خون بلافاصله پس از برداشتن جسم زخم ، کم و بیش به بیرون جریان می یابد و به دلیل تغییر جهت مجرای زخم متوقف می شود. جریان خون در فضای آناتومیکی مربوطه یا بافت شل جمع می شود و یک هماتوم بینابینی را تشکیل می دهد.

زخم های غیر آلوده خلیدگی به سرعت و به راحتی بهبود می یابند. کانال زخم پر از خون ، لنف ، لکوسیت ها ، سلول های بافت همبند و هیستوسیت ها است. بافت های جدا شده به همراه فیبرین رسوب شده به هم متصل می شوند و به دلیل تکثیر فیبروبلاست ها و سلول ها در سیستم رتیکولو-اندوتلیال به هم چسبیده می شوند.

Source: www.gamove.ru

درباره کلینیک زخم پلاس

کلینیک زخم پلاس، با بهره‌گیری از مجرب‌ترین درمانگران زخم کشور و اولین مولف درسنامه روش‌های نوین درمان زخم، در صورت نیاز، همواره مشتاق کمک به شما عزیزان گرامی است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *